maandag 29 februari 2016

Trots op mijn nieuwe labels

Sinds een hele tijd werk ik met labeltjes voor net dat tikkeltje meer bij het afwerken van mijn nieuwe naaiwerkjes. Ik bestelde ze ooit bij Nominette en ben er nog steeds súper tevreden van. Het zijn eigenlijk witte lintjes die je makkelijk dubbel in de naad kan innaaien maar ook plat kan gebruiken vanachter in de kraag. Handig dus! Ik ging toen voor wit met gouden opdruk.


Ik toonde jullie een tijdje geleden trots de leuke Facebookpost van Nominette, ik kan haast niet wachten om jullie mijn inzending van toen te tonen maar ik blijf nog geduldig tot zij het startschot geven :-). Ik heb met deze inzending namelijk een set nieuwe labels gewonnen! Ik wou het liefst van al meteen bestellen maar besloot eerst even goed na te denken, alles te laten bezinken en een leuk concept te bedenken. Een groter label leek mij wel fijn voor de grotere projectjes zoals dekentjes, mandjes, enz. Het sterretje wilde ik behouden en over de gouden opdruk was ik ook zot enthousiast dus die bleef ook. Deze keer ging ik voor een zwarte achtergrond. Zoveel was al zeker. Maar dan het lettertype ... Man, ik vond niets, maar dan ook niets, dat mijn goesting was. Heel Word heb ik afgezocht maar nee, deze veeleisende ambetante dame was te kieskeurig. Uiteindelijk heb ik het dan zelf eigenlinkshandig geschreven en ingevoerd als eigen logo met de ster die ik wou behouden. Handig dat dit nu ook bij Nominette kan! 



Ik ben echt zo content met het resultaat. Ik wou het gisteren bijna in mijn enthousiasme tussen de naad van het marcelleke van de zoon proppen maar de verhoudingen zouden niet correct zijn geweest :-). Nog even geduld Brighid, nog even geduld.

Weeral was de service van Nominette top! De labeltjes zaten amper 3 dagen later al in de brievenbus, van een snelle levering gesproken. Ook al heb ik deze labels gewonnen, mij zien ze zeker nog terug.






En nog een zwartwitje

Jullie hadden het al wel door, ik ben officieel in de ban van zwart-wittestofjes. Het is dus vrij voorspelbaar maar ... ik maakte nog een exemplaar.

Het was hier een paar dagen stil langs mijn kant in blogland. Wij zaten namelijk aan zee en genoten met de familie van een heerlijk rustgevend, internetloos weekend. Echt waar, dat zouden we vaker moeten doen. Zo genieten! Toegeven, de zon hielp ook wel een handje. 

Diegenen met een bril of vergrootglas bij de hand merken dat ons kleinste gezinslid op 4 poten ook mee mocht.




En deze is alvast gebombardeerd tot één van mijn favoriete foto's aller tijden:
Zeg nu zelf, daar smelt een moederhart toch van?

Zondagavond waren we weer thuis. Ik had mij voorgenomen 's avonds genietend het geweldige weekend af te sluiten. En dat heb ik dus ook gedaan. Ik toverde een stofje dat ik kreeg van Droomstoffen om naar een 'marcelleke'. Al die zonnestralen laten me, hebberig dat ik ben, verlangen naar meer van dat. En misschien kan het nog een beetje warmer zodat Jules snel zijn nieuwe t-shirt aan kan doen en die gespierde armen kan laten bruinen. Maar intussen kan hij het alvast gebruiken als onderhemdje. 
De pinguïns vind ik zo schattig! Er zijn voor de liefhebbers ook nog verschillende andere designs te verkrijgen bij Droomstoffen



Ik gebruikte het patroon 'Malik' vanuit LMV. Bij het afwerken van de hals en armen werkte ik niet met biais maar gebruikte gewoon tricot als randje, dezelfde tricot die ik gebruikte voor het bolerootje van Eline.
Ook tekende ik een tussenmaat. Jules draagt momenteel nog maar net maatje 116 maar ik wou op zeker spelen, al vond ik de sprong naar 122-128 meteen een groot verschil.


Let vooral op mijn spierbundel zijn popeyearmen :-).



Patroon: Malik - La Maison Victor

donderdag 25 februari 2016

Droomzachtoutfit

Weten jullie nog, de monsterpyjama die ik maakte voor Jules? Ik had het nog niet goed en wel overhandigd aan Jules of Eline stond achter mij en fluisterde: voor mij ook. 'Alsjeblief' kwam er ook nog achter dus mama zwichtte helemaal. (Elke uitvlucht is goed hé)
Ik zocht samen met Eline online een leuke stof uit bij Droomstoffen, ik liet weliswaar vooral mijn favorieten zien maar gelukkig hebben we meestal dezelfde smaak, en kieperde haar keuze al snel in de winkelmand.  Eline koos dit stofje uit omdat ze 's morgens, naar eigen zeggen, een donderwolkje is. En met de lachende gezichtjes zal dit volgens haar beter gaan. Wordt vervolgd :-).


We vertrekken binnenkort op weekend met de familie en het zou dus wel heel fijn en gezellig zijn mocht de jongedame met een gloednieuwe pyjama de show kunnen stelen. Ik tekende 's avonds de pyjama uit voor haar, ik gebruikte als basis het ontwerp dat ik voor Jules al getekend had en maakte de broek voor haar wat smaller en voorzag ook maar 1 naad aan de binnenkant van de benen i.p.v. 2 zoals bij Jules. Ik maakte de boord vanboven aan de pyjamabroek iets hoger, zodat ze tijdens het slapen door de hoge taille een bedekte rug blijft houden.

En omdat we dan toch al bezig waren stak ik het maar snel verder in elkaar. Dat ging vlot en heb al zin om aan een nieuwe te starten. Gelukkig ligt hier al een volgend stofje klaar.






En dan nog wat aan-foto's. Vergeef me de kwaliteit, het was nog vroeg dus een gebrek aan daglicht. Gelukkig maakt ons zonnetje op de foto's dat helemaal goed.




Stof: wolkjes droomstoffen.nl, boordstof had ik nog liggen
Patroon: van mezelf

Black & White part 2

Het is geen geheim, bloggende naaisters (of naaiende bloggers) tonen allen gretig hun nieuwste zwart-witcreaties en ik ben ook helemaal wild van deze nieuwe trend.
Je kan het zo gek niet bedenken of er bestaat een stofje van: panda's, pinguïns, ananassen, wolken, konijnen, geometrische hoogstandjes enz. enz.
Ik moet er dan ook niet bij vertellen (maar doe het toch maar even) dat ik blij was dat ik met enkele zwartwitjes aan de slag mocht van Yvette van Droomstoffen.nl

Het Sienna jurkje dat ik reeds maakte toonde ik eerder deze week. Tijd voor het tweede stuk, kwestie van de verslaving in stand te houden.
De stof waarmee ik mocht werken liet me bijna op automatische piloot naar een patroon van een rokje grijpen. Ik kon mezelf nog net op tijd bedwingen, misschien moest ik deze keer toch maar eens buiten mijn comfortzone treden? Ik denk namelijk dat Eline een hele maand door elke dag een ander jurkje of rokje kan dragen zonder dat ik moet wassen.
De stof zelf is een zwart-wit tricot in pied de poule-stijl. Ik had nog een restje warme schaapachtige stof liggen en dochterlief kwam een tijd geleden zelf af met het idee hier een kort vestje van te maken.

Top zo'n kind met zin voor mode, ware het niet dat het kind haar kast nu al ontploft en hopelijk de winter bijna ten einde is.
Maar het idee bleef maar knagen en ik besloot het er toch op te wagen, weliswaar in een maatje groter zodat ze het een tijd kan doordragen en het hopelijk volgende winter nog goed past. 

Wat een werkje van niets leek duurde toch een tikkeltje langer omdat ik knoeide bij de armsgaten, het wolletje begon te rafelen van zodra ik er nog maar naar keek en ik had de handigheid nog niet de boel snel te sluiten. Bovendien hadden de stof en mijn machine ook een haat-liefdeverhouding dus het verliep niet zoals gewenst. Helemaal. Niet. Na een hoop gesukkel is het dan toch gelukt en heb ik alweer een blije dochter in huis.


En hier nog een paar aanfoto's van de eerste creatie deze week. De vleermuismouwen zijn nog een beetje wennen voor mij qua zicht maar volgens Eline zit het jurkje zalig!



Zijn jullie ook in de ban van al dat zwartwit? Goed nieuws (slecht nieuws voor de portefeuille): Droomstoffen heeft een uitgebreide collectie online staan.

Patroon: Indiana LMV
Stoffen: wolletje ooit gekocht in Hoogboom, zwart-witte tricot www.droomstoffen.nl

dinsdag 23 februari 2016

Black & White

Het verlangen, de spanning, het ongeduldig en razend benieuwd zijn. Velen onder jullie zullen het wel herkennen, namelijk: het wachten op het pakje van de stoffenwinkel!
Ik bestelde een paar stofjes bij Droomstoffen en kreeg nog een paar stofjes erbij om uit te testen. De levering verliep super snel, het was mijn eigen schuld dat ik vorige week niet thuis was om het in ontvangst te nemen. Maar vandaag lukte het dus wel. Mijn vingers jeukten om aan de slag te gaan maar eerst moest ik op zoek naar inspiratie. De stapel La Maison Victors en patroonboeken werd in de aanslag genomen en het eerste stofje kreeg een bestemming.


Het was echter al laat toen ik aan het werk ging maar ik wou toch alvast het voorbereidende deel achter de rug hebben. Het patroon overnemen, knippen en stof knippen, dit behoort namelijk niet echt tot mijn favorieten dus beter de korte pijn dacht ik. 
Ach, als we dan toch bezig zijn misschien ook al de eerste stap in de werkbeschrijving overlopen. Oh dat valt mee, het is nog een kwartier voor slaaptijd, dan kan stap twee ook nog wel. Hmm eigenlijk moet ik nu gaan slapen. Who cares, nog één stapje, zoveel later zal het niet worden én tenslotte, ik ben nog jong hé, ik recupereer snel (of zoiets). 
Zo dat ziet er al goed uit. Ai, ik moet morgen even gaan kijken voor een striklint. Offff, ... wacht hier is er nog eentje, zou dat er goed bijpassen? Perfect! Anders moet ik het er maar meteen even aanzetten, dan ben ik zeker. 
Oei, deze stap is precies ingewikkelder uitgelegd dan het lijkt, toch nog een keer herlezen om zeker te zijn. Ik leg het wel weg tot morgen, met een frisse kop lukt het vast beter. Alhoewel, gaan slapen als ik het niet heb uitgepluisd gaat me toch niet lukken. Ok opnieuw, en ja... gelukt! 
Voila, nu kan ik gaan slapen. Hoeveel stappen zijn het eigenlijk nog, goh eigenlijk niet meer zoveel. Enkel de zijnaden en omzomen. Dat doe ik er nog snel even bij. Dat is precies toch meer werk dan verwacht, even doorbijten en het is af. Yes, tadaaaaa, klaar! 



Al bijna 1u?! En ik moet nog foto's maken ook, dat wordt dan een snelle fotoshoot, hup hup haasten en dan op muizenvoetjes naar boven en geluidloos in bed kruipen. Oef, niet betrapt.

Blog schrijf ik morgen wel weer, dat zou er nu over gaan.

Geeuw :-).

Stof: gesponsord door Droomstoffen en vind je hier.
Striklint: ooit gekocht bij Veritas.
Patroon: Sienna jurk La Maison Victor voor de dochter, ik verkorte de mouwen om toe te komen met de stof, het lijkt mij super voor de zomer.


maandag 22 februari 2016

Cirkelsjaal

Ik besloot op zeker te spelen vooraleer ik opnieuw iets voor Eline maakte, dit om de verongelijkte zoon een stapje voor te zijn. Daarom maakte ik deze keer iets waar ik zeker en vast punten mee zou scoren bij Jules. Eigenlijk is alle eer aan Yvette van droomstoffen.nl, zij bezorgde me namelijk een stofje waar elke 5-jarige rakker voor zou zwichten. Bovendien vond ik op haar blog een handige tutorial over hoe je nu eigenlijk in een mum van tijd een cirkelsjaal maakt. En ja hoor, niet veel later was de sjaal al klaar. Heerlijk zo'n snel projectje tussendoor.

Ik zorgde ervoor dat Jules de sjaal twee keer kan omslaan en voorzag aan elke kant een andere zijde van de stof. Zo kan hij telkens kiezen welke kant hij langs de buitenzijde draagt, al denk ik dat wel te kunnen voorspellen.

De stof zelf is een sweaterstof met een heerlijk warm harig fleecelaagje aan de achterzijde. Het lijkt me ook ideaal om een warme trui of joggingbroek van te maken. 
In plaats van twee bedrukte zijden op elkaar te leggen bij het stikken legde ik een pelszijde op de bedrukte kant. Nu heeft hij dus keuze en blijft zijn nekje lekker warm. 




Voor zij die de stof geweldig vinden maar de print net iets te stoer vinden is er goed nieuws, de stof bestaat ook met sterretjes- of bolletjesprint. Deze zijn ook bij Droomstoffen te verkrijgen en vind je onder 'happy fleece' (gewoon in de zoekbalk bovenaan ingeven). 

Tutorial: http://www.droomstoffen.nl/2015/12/08/cirkelsjaal/ (de link staat ook in mijn lijstje met tutorials hier rechts)

zondag 21 februari 2016

Nog eentje voor de zoon

Ik heb thuis een lief 5-jarig kind. Echt waar, zonder enigszins te overdrijven, een geweldig mannetje en bovenal een echt door-en-door mama's kindje. Eentje met het hart op de tong en rechtuit als hij ergens mee zit.
Dat mocht ik een tijd geleden ondervinden toen hij out of the blue zijn verontwaardiging op tafel gooide. 'Jij maakt alleen maar meisjesdingen voor Eline en jezelf en nóóít iets voor mij.' 
BAM, boempatat. Antwoord daar maar eens op. In mijn hoofd doorspitte ik razendsnel het archief van wat ik allemaal voor Jules maakte. Een nekkussentje voor in de auto (ik zweeg over Eline haar nekkussen), 2 joggingbroeken, een trui en ik haakte ook nog een olifantenknuffel. O ja en die dinostaart waarmee ik dacht een tijdje safe te zitten . 
Rustig somde ik alles op wat ik voor hem maakte. Toen ik uitgesproken was, was hij nog steeds niet onder de indruk. Hij somde op zijn beurt, even beheerst als zijn mama, Eline haar lijstje op. 
Goed, het kind had  dus wel degelijk een punt. Flauw excuus maar ik vind het zo fijn om meisjesdingen te maken, jongensstuff schrikt me gewoon een beetje af. 
Ik beloofde mijn beste vriendje plechtig dat ik het zou goedmaken. Ik maakte dus kort na dat gesprek een Theo hemdje en snel daarna maakte ik de Leather Sweater mét duimgaten zoals mijn kleinste klantje het vroeg (ik hoop ten volle dat hij vergeten is dat ik voor Eline een gelijkaardig kleedje maakte), ik maakte een monsterpyjama waar ik echt punten mee scoorde en vandaag rolde er een nieuwe polo vanonder mijn naaimachien.

Ik hoop van harte dat we terug in evenwicht zijn zodat ik nog eens voor dochterlief mag naaien, ik zou namelijk zo graag een jumpsuit willen naaien voor haar en de stof ligt al klaar.

Ik maakte voor Jules de Liam-polo uit La Maison Victor. Ik mocht van Yvette weer aan de slag met een stofje van Megan Blue uit haar winkel www.droomstoffen.nl, dankjewel!


Ik haalde mijn kamsnapstang die ik een tijdje gleden gekregen heb nog eens boven en was dankbaar dat ik geen knopen moest aannaaien en geen knoopsgaten moest maken.
Verder oefende ik nog eens met mijn tweelingnaald, dat gaat steeds beter.



Ik besloot ook eens een doorlopende print op het rugpand uit te proberen. Dat lukte goed (schaterlacht), u ziet vast die paar mm verschil niet van ver of na een paar glaasjes wijn. Omwille van die laatste reden deed ik mijn best mijn blog nog in het weekend af te werken. Ik ben er wel van overtuigd dat dit met katoen beter te finetunen is, hier wordt dus nog aan gewerkt. Misschien moet ik eens wat oefenen op rokjes en jurkjes, is dat geen uitvlucht dat Jules zou begrijpen?


Patroon: Liam polo LMV, met uitzondering van het paspel en de korte mouwen volgde ik braaf het patroon.

woensdag 17 februari 2016

Super blij!!!

Het was een leuke uitdaging! Ik kijk er al naar uit binnenkort mijn creatie aan jullie te laten zien ;-).



Monster PJ voor het kleine JP monster

Wat was ik blij toen Yvette van droomstoffen.nl  me dit stofje liet testen. Elk monstertje op deze stof schreeuwde het uit: maak alsjeblief een pyjama van mij! En mijn kleinste JP monstertje thuis (n.v.d.r. JP als afkorting van Jules P.) stond nog het hardste van allemaal te springen hiervoor, mezelf even buiten beschouwing gelaten om het niet al te gênant te maken. 

Na onze skivakantie lag de stof op mij te wachten. Wat een aangename kwaliteit. Niet te dun (dit is toch soms het geval bij tricot), niet te stug. Lekker zacht en soepel. Idéaal! Als er geen monstertjes op zouden staan had de zoon concurrentie gehad van zijn moeder. Ik vertrouwde blindelings op Yvette voor een bijpassend kleurtje tricot dat ik als boordstof zou gebruiken.

Hoe het er uit moest zien wist ik in gedachte meteen. Ik wou een übercomfortabele pyjama zonder lastige en kriebelende tierlantijntjes of te nauwe elastieken binnenin en bovendien moest het afgewerkt worden met een flashy kleurtje boordstof. 

Toen kwam het moeilijkste, op zoek naar een patroontje. Eerlijk, mijn gebrek aan geduld speelde weeral niet in mijn voordeel, wel in het voordeel van mijn portefeuille voor deze ene keer, manlief zal content zijn.
Ik wou 's avonds nog starten maar bij gebrek aan printer en papier moest ik dus zelf een patroontje tekenen. Ik zette enigszins angstig de schaar in de stof. *ik mag het niet verknoeien, niet verknoeien, niet verknoeien*

So far so good! Het broekje rolde de avond nadien al onder mijn machientje vandaan. Het model mocht (lees: moest) de ochtend nadien het broekje al eens passen. Met klamme pollekes van de stress ontsnapte me een vreugdekreetje. Yes, goed model getekend! Past perfect en kan nog zeker een tijdje mee. 

Dan het bovenstuk nog. Ik tekende een raglan model en bleef maar twijfelen of ik onderaan boordstof zou nemen voor de taille of net niet. Het mocht spatten van kleur maar ook niet over the top gaan. In mijn enthousiasme vergat de naadwaarde bij te tellen voor het omzomen het t-shirt. Leve de boordstof dan maar, problem solved. En over the top? Ik vind van niet.


Ik had het daarnet al over mijn gebrek aan geduld, hier werd dit nog maar eens bevestigd maar gelukkig wel met een leuk resultaat. Ik had helaas geen rekbaar  paspel in huis (is dit altijd nodig voor tricot? Ook op delen die niet meerekken?) dus besloot ik het zelf te maken van de boordstof. Dat was buiten het ontbrekende touw gerekend. Dan maar zonder touw, een 'vals paspel' of heeft zoiets een officiële naam?


Het zelfgemaakt patroontje smaakt alvast naar meer. Het zat allemaal redelijk snel in elkaar, dus ook snel resultaat. Gelukkig zag ik bij Yvette al een superleuk stofje passeren, zo krijgt Eline ook een nieuwe pyjama binnenkort.






Vanmorgen wou Jules meteen zijn nieuwe pyjama uitproberen. Het werd aan een zware spring/kruip/loop/knuffel/val-test onderworpen maar gelukkig werd ik snel gerust gesteld door het lieve kind dat twee dikke duimen naar mij opstak.



Monsterstofje: Droomstoffen.nl
Boordstof: tricot Droomstoffen.nl
Patroontje: getekend door Me, Myself and I. 

zondag 14 februari 2016

Einde zwijgplicht

Eindelijk kan ik het laten zien! Ik stelde namelijk een tijd geleden via Facebook en Instagram de vraag wat ik met dit stofje kon maken.


Ik had geen inspiratie. Niets. Nada. Rien. Het stofje kocht ik ongeveer een jaar geleden als coupon. Toen vond ik het nog iets voor de zoon maar intussen vind ik hem daarvoor alweer te groot geworden, tenzij voor een pyjama maar daarvoor was mijn coupon dan weer te klein, of de zoon te groot.
Toch maar even de hulplijn van het publiek ingeschakeld. Je weet maar nooit welke nieuwe ideeën en inzichten er dan de revue passeren.
Er kwamen hele leuke reacties, enkelen werden overwogen totdat de nicht van mijn man voorstelde er een jurkje van te maken voor haar kakelverse dochtertje. That's a deal! We moesten toch nog op babybezoek en dit was dan meteen nog eens de ideale uitvlucht om babystuff te maken bij gebrek aan een baby van eigen vlees en bloed. 
Het stofje had ik zelf in eerste instantie niet meteen aan een meisje gekoppeld maar het idee begon te broeden en dus ging deze kip niet mee op stok maar sloeg ik 's avonds nog aan het naaien. 

Ik vertrok van een patroontje van een t-shirt met enveloppenhals van De Droomfabriek en maakte hier een jurkje van. Hoe je zoiets doet heb ik in deze post uitgelegd. Ik denk dat De Droomfabriek zelfs zo'n jurkje heeft maar ik kreeg net dat bestand niet geopend, helaas pindakaas.

Ik besloot het een beetje op de groei te maken. Aangezien de grote broers snelgroeiende genen bezitten wou ik niet het risico lopen met een te klein jurkje aan te komen draven.

Hierbij het resultaat, hoe een stofje toch een totaal andere bestemming kan krijgen :-).



Nu rest het kleine prinsesje nog één belangrijk ding te doen ... Grow baby, grow. (Maar niet te snel hoor ;-) )