zondag 14 februari 2016

Einde zwijgplicht

Eindelijk kan ik het laten zien! Ik stelde namelijk een tijd geleden via Facebook en Instagram de vraag wat ik met dit stofje kon maken.


Ik had geen inspiratie. Niets. Nada. Rien. Het stofje kocht ik ongeveer een jaar geleden als coupon. Toen vond ik het nog iets voor de zoon maar intussen vind ik hem daarvoor alweer te groot geworden, tenzij voor een pyjama maar daarvoor was mijn coupon dan weer te klein, of de zoon te groot.
Toch maar even de hulplijn van het publiek ingeschakeld. Je weet maar nooit welke nieuwe ideeën en inzichten er dan de revue passeren.
Er kwamen hele leuke reacties, enkelen werden overwogen totdat de nicht van mijn man voorstelde er een jurkje van te maken voor haar kakelverse dochtertje. That's a deal! We moesten toch nog op babybezoek en dit was dan meteen nog eens de ideale uitvlucht om babystuff te maken bij gebrek aan een baby van eigen vlees en bloed. 
Het stofje had ik zelf in eerste instantie niet meteen aan een meisje gekoppeld maar het idee begon te broeden en dus ging deze kip niet mee op stok maar sloeg ik 's avonds nog aan het naaien. 

Ik vertrok van een patroontje van een t-shirt met enveloppenhals van De Droomfabriek en maakte hier een jurkje van. Hoe je zoiets doet heb ik in deze post uitgelegd. Ik denk dat De Droomfabriek zelfs zo'n jurkje heeft maar ik kreeg net dat bestand niet geopend, helaas pindakaas.

Ik besloot het een beetje op de groei te maken. Aangezien de grote broers snelgroeiende genen bezitten wou ik niet het risico lopen met een te klein jurkje aan te komen draven.

Hierbij het resultaat, hoe een stofje toch een totaal andere bestemming kan krijgen :-).



Nu rest het kleine prinsesje nog één belangrijk ding te doen ... Grow baby, grow. (Maar niet te snel hoor ;-) )

3 opmerkingen:

  1. Mooi! Wat een boordstof al niet kan doen, zo is het echt een meisjesstof :-)

    BeantwoordenVerwijderen