maandag 28 maart 2016

Tafeltent transformatie

Ooit, lang geleden in mijn prille blogbegin, toonde ik al eens de tafeltent die ik voor onze bengels maakte toen manlief op reis was. Het was één van mijn eerste projectjes en meteen het grootste tot nu toe.

Ik was zó dankbaar dat het ding klaar was en nog dankbaarder dat de kinderen er effectief graag in speelden. Het leek mij geweldig plaatsbesparend maar laat u daar niet door vangen lieve mensen. Allereerst plooi je de tent niet zo makkelijk op, het vult al gauw een volledige curverbak en bovendien moeten alle stoelen aan de kant als de tent over de tafel gaat. Dus het is echt niet zo dat met de tent de living ruimer lijkt dan een echte tent in de living te plaatsen maar ach, praktischer dan een echte tent is het zeker wel. Vooral het opzetten ervan! 

En toen, een dik jaar later, kreeg mama het lumineuze idee een grotere tafel te kopen. 40cm langer, 10cm breder (waar halen ze het in godsnaam ). Eline en Jules eisten bij de aanschaf ervan dat de tafeltent ook een update zou krijgen zodat deze opnieuw compatibel zou zijn met de huidige tafel.
Ik maakte die belofte maar stelde het steeds maar uit tot hun vader me op paasochtend zei: het eerstvolgende project is de tafeltent! 
En zoals het een brave echtgenote betaamt luisterde ik en kroop ik 's avonds braafjes achter mijn naaimachine. 

Ik hoop dat onze bandieten nog steeds even enthousiast zullen zijn over de tent!

Het venstertje met gordijntjes die open en dicht kunnen én met een bloembakje.

We blijven educatief :-).

Appeltjes en wortelen worden zelf gekweekt.

Ik voorzag ook een mandje om te gaan oogsten.

De andere raam met gordijnen.

De inkom, inclusief bel en brievenbus.

Nog een venstertje

De deur kan open en dicht. Voor de bel voorzag ik een naambordje en drie belletjes.

De brievenbus kan ook echt gebruikt worden.

Ik ben nog aan het brainstormen over hoe ik de tent vanbinnen een beetje gezelliger kan maken. Ik dacht aan een vlaggenlijn maar moet er eerst mijn hoofd eens over breken. :-)

zaterdag 26 maart 2016

Eindelijk maakte ik de Tinny dress

Het moest er gewoon eens van komen. Het patroon schafte ik me namelijk een hele tijd geleden al eens aan en ik zag stiekem enorm op tegen al dat plakwerk.
Maar goed, donderdagavond was zo'n avond waarop ik niets anders te doen had en manlief uit huis was - dat niets anders te doen hoef je echt niet te letterlijk te nemen maar ik kan nogal goed negeren - dus ik beet me er eindelijk in vast.
Het plakwerk viel gelukkig best mee, na afloop moest ik de drang onderdrukken niet even te hinkelen in de woonkamer, ah ja zoals ik al zei manlief was niet thuis. Of ik dat effectief gedaan heb laat ik aan jullie verbeelding over.


Ik voorzag aan de aangeknipte mouwen paspel, het was een probeerseltje maar ik weet niet of ik het volgende keer opnieuw zou doen, de voering trekt er een beetje door vind ik.


Ik kroop donderdag in bed net voor ik de rits zou inzetten. Dat wou ik liever met een frisse kop aanvangen. Vrijdag deel twee dus, de rits... Helaas vond ik niets anders dan een roze of zwarte rits. Ik heb echt waar overwogen de roze erin te zetten maar de blik van meneer B-Naais in combinatie met 'bwoah ja dat gaat wel' liet me besluiten om dan toch maar een andere rits te halen.


Gelukkig besloten de vrouwen een late-nightshoppingcenterke te placeren en kon ik in de rapte een rits kopen. 
Zo kwam het dat ik vrijdagavond nog de Tinnyjurk volledig kon afwerken. 


De rits werd zo blind dat de roze rits ook niet echt zichtbaar had geweest, maar het is het gedacht he. En op de voering had het niet echt gepast.


De eerste indruk: het valt breed! Ik maakte de 7 jaar voor de dochter die normaal gezien 8 jaar draagt. Ik heb het nochtans ook met een goedpassend jurkje vergeleken. Vandaag wou ze het meteen passen. Zoals verwacht, een paar extra zomerkilootjes (ijsjes, bbq, kindercocktails ...) zouden in dit jurkje niet misstaan. Misschien volgende keer toch nog een maatje kleiner tekenen en wat verlengen.

De dochter, die trekt zich er niets van aan, ze wou meteen dit jurkje aanhouden vandaag. Of denkt ze misschien een paar kilo paaseieren te verorberen vandaag?




Patroon: Tinny Straight Grain

dinsdag 22 maart 2016

Mijn belofte aan jullie

Ik zou jullie nooit meer willen lossen, in mijn armen willen klemmen voor altijd. Jullie beschermen met mijn leven, nooit meer willen wijken van jullie zijde.
De realiteit is hard. Een veilige cocon is nog maar eens doorprikt. Ons o-zo-veilig landje is al lang niet veilig meer. Wat mij wakkere nachten bezorgt is de gewenning. Wíj zijn anders gewoon, wíj weten dat dit het abnormale overstijgt, maar jullie lieve schatten ... jullie groeien op in dit klimaat. Jullie pure hartjes worden beetje bij beetje overspoeld door gruwel en angst. Het afschermen lukt prima maar dit kan helaas alleen met informatie en beelden. Ik ben bang dat het angstige, achterdochtige gevoel een deel van jullie zal worden. Ik wil jullie blik blijven verruimen, jullie een onbezorgde jeugd bieden zonder in angst te leven, jullie laten opgroeien als liefdevolle persoontjes in een wereld met haat maar geen wereld vol haat. Jullie zijn de toekomst, jullie zijn ons licht. Ons vlammetje in donkere tijden. Lieverds, laat dit vlammetje niet doven, wees gelukkig, leef elke dag, feest, speel, lach, zing en dans. Ik beloof jullie dat mijn liefde jullie niet zal verstikken. Ik beloof jullie mijn bezorgdheid niet eigen te laten maken. Be the light.
X
Mama

maandag 21 maart 2016

Voor een schattig meisje

Eind juli was het zover, de langverwachte familiebaby kondigde zich - na ons geduld heel lang op de proef te stellen - dan toch maar aan. 't Schoon volk komt altijd wat later zeggen ze, in dit geval is dat dus ook niets gelogen. Dat die kleine ukkepuk verwend ging worden door iedereen in de familie was dan ook een feit. Eline en Jules bekommeren zich om die bundle of joy alsof ze minimoedertje en minivadertje zijn en ze stal moeiteloos de harten van haar nonkel en tante, zomaar op 1-2-3.

Toen ik de jumpsuit voor Eline maakte een tijdje geleden ontdekte ik dat ik best nog veel stof over had om iets voor het kleine nichtje te maken. Tegen de zomer zet ze misschien haar eerste stapjes en wat is er schattiger dan een kleedje waar die übercute babybeentjes onderuit komen. Over een patroontje moest ik niet lang nadenken dus ging tante Bie voor het Gracejurkje van Emma en Mona.

Het strikje was een lastminutefolieke, ik riep de hulplijn van de mama herself in om eens te polsen of ze het leuk zou vinden en waar dat ik het strikje dan mocht bevestigen.
Als sluiting ging ik voor kleine koraalroze kampsnaps.



Ik zei het in mij vorige posts al vaker, de zomer mag starten!

Patroon: Grace jurk - Emma en Mona
Stof: Stoffenverkoop Hoogboom Kapellen

donderdag 17 maart 2016

Al zwierend de lente in

Joepie!!! Ik won de wedstrijd van Nominette labels en haalde hierbij een prachtig plaatsje op hun persoonlijke blog én ik mocht kledinglabels uitkiezen naar keuze. Nu mijn blogje daar zo staat te pronken op hun eigenste blog, is het tijd om mijn inzending met jullie te delen, nietwaar?
Hierbij mijn creatie die ik enkele weken geleden instuurde:

Ik weet het, kerst is nog maar net voorbij en de lente staat alweer voor de deur, al zou je aan dat laatste wel durven twijfelen als je de afgelopen dagen naar buiten keek. Het weer veranderen, prima plan maar dat lijkt mij een tikkeltje te ambitieus. Echter aan dat lentegevoel kan ik toch wél iets doen. Ik dacht enkele dagen na, zocht het ideale stofje om in dit thema aan de slag te gaan en zette alles op alles om nog vóór een weekje vakantie deze creatie af te hebben en toch ook onze koffers op tijd gepakt te hebben.

Het doelwit: de dochter. Ik vind het héérlijk om voor haar te kunnen naaien, ze is dan ook ontzettend dankbaar als er weer een nieuw kledingstuk in haar kast komt te hangen en ze is meteen ook mijn grootste reclamebord. Trots gaat ze steevast de volgende dag in haar nieuwe outfit naar school om alle klasgenootjes en juffen op de hoogte te brengen van mama's nieuwste creatie.

Maar terug on topic ... het lentegevoel:
Als ik het woord 'lente' hoor dan denk ik meteen aan rokjes en blote benen. Bloemetjes en vogeltjes die fluiten. Vrolijke kleurtjes en vrolijke gezichtjes. De eerste warme zonnestralen die de mensen naar buiten lokken. De vlinders in mijn buik dansen al bij de gedachte alleen. 
Dit alles probeerde ik te verwerken in dit rokje. Dames en heren, appelen en peren, ik stel u voor: mijn lentecreatie!

Voor dit rokje koos ik een basic model uit, eentje waar je mee kan fietsen - huppelen - klimmen - spurten - dansen kortom alles waar de lente om vraagt, namelijk het fronsrokje in zijn puurste vorm. Ik ging voor bling bling elastiek zodat de minste zonnestraal x 1000 weerkaatst wordt. 
Zoveel kleur en lente in één rokje, denk daar nog een stralend kindersmoeltje bij. Zeg nu zelf, beginnen die vlinders bij jullie ook te dansen?

(Opgelet, bij het bekijken van de foto's is een zonnebril aan te raden.) 




Elastiek: Veritas
stofje: Bellisimi Fiori Designed for you By Poppy
Garen: Güterman - Gold
Label: Nominette

Hemd van papa wordt jurk voor dochter

'Ik moet dringend nog eens langs de stoffenwinkel gaan' neem ik mezelf wekelijks voor. Maar helaas, door heel wat belangrijkere dingen schuift dit telkens weer wat verder voor me uit. En online bestellen gaat uiteraard ook maar als ik dan thuis kom na het werk wil ik eigenlijk gewoon aan de slag en niet voor/achter de computer kruipen.

Zo kwam het dus dat papa's hemd eraan moest geloven :-). Ik wou namelijk een jurkje maken voor de zomer voor Eline en bij gebrek aan stof zette ik ijverig de schaar in het hemd van meneer B-Naais. Niet dat hij dat erg vond, gelukkig maar. Ik had eigenlijk geen echt doel voor ogen en dat op zich bezorgde me wel wat stress want daar sta je dan met de schaar in aanslag en geen plan A, ook geen plan B of C. Alhoewel, C misschien wel: vuilbak. Ik besloot mijn onzekerheid niet te tonen aan de echtgenoot en zelfzeker ogend aan het project te starten.

Ik bedacht à la minute dat het wel leuk zou zijn de onderkant van het hemd te behouwen voor het hoog-laageffect. Dan legde ik er een jurkje op en gokte hoe lang de jurk zou moeten komen. Uit één deel maken was niet haalbaar, de dochter is blijkbaar al een stuk langer dan het hemd van papa dus ik moest iets creatievers zien te vinden. Plots bedacht ik me dat ik nog een leuke tricot had liggen die ik ooit voor 2 euro gescoord had. Koraalroze, ideaal voor de zomer.

Ik knipte op goed geluk de rok (gewoon het hemd horizontaal doorknippen), stikte twee rimpelnaden en rimpelde zo het rokdeel. Dan knipte ik de bovenkant met behulp van een t-shirt van Eline dat ik op het hemd legde en knipte er een dikke cm rond. Ik maakte het bovenstuk wel veel korter dan het t-shirt zelf. Uit het koraalroze tricootje knipte ik een strook dat ik tussen bovenstuk en rokdeel zou bevestigen.

So far so good, het verliep eigenlijk allemaal vlotter dan gedacht. Ik vond zelfs nog een leuk stukje biais dat ik ooit gekregen had bij aankoop van mijn kamsnapstang die ik hier kocht. Het leek me leuk om de biais voor één keertje niet naar binnen te draaien maar zichtbaar te laten als extra detail.
En toen was het klaar en lag de dochter al te slapen. Plots sloeg de twijfel toe, is het wel draagbaar als jurkje? Weeral was ik dankbaar met de backup van Facebook. In het meest bekende naaigroepje ever poste ik de vraag. De reacties die ik kreeg deden mijn twijfel verdwijnen, plan B was ook niet meer nodig: slaapkleedje.

De ochtend nadien mocht de jongedame de jurk passen. Ze vond het vooral heel grappig dat papa's hemd gesneuveld was. En papa vond het wel cool dat dochterlief nu in zijn hemd de zomer mag trotseren.

Er kwam nog een leuk ideetje op Facebook als extra detail, maar daar ben ik voorlopig nog niet aan toe geraakt maar het staat op mijn to-do lijstje. Later meer daarover :-).




Ik zie ons poppiemie al strandwandelingen maken in dit jurkje, met een heerlijke zomerbries in de haren.







woensdag 16 maart 2016

Nog een foto te goed

Ik was jullie nog een foto schuldig. Eentje van Jules zijn vosjespolo die ik een tijd geleden maakte. Door organisatorische redenen (eh ik had het net iets te goed opgeruimd, of net niet opgeruimd) is het mij ontgaan dat hij deze nog nooit gedragen had. Daar kwam vandaag verandering in. Hij is er helemaal gek van. En hij niet alleen, het staat hem super! 


Strijkhoesje

Ik zocht al een tijdje een mini strijkplank/strijkarm, of hoe heet dat eigenlijk? Ik naaide namelijk de communiejurk van onze dochter zelf en wou dat het dan ook picobello gestreken zou zijn, er waren zo wat kantjes waar ik minder goed aan kon op mijn grote plank zonder nieuwe plooien te strijken.

Gelukkig had mijn schoonmoeder nog zo'n plankje op overschot en kreeg ik het mee :-D. Ik heb het al zoveel gebruikt! Je weet niet wat je mist als je het niet hebt maar vind het zo'n gemak nu. Het hoesje was aan vervanging toe dus ik naaide een nieuw exemplaar met een restje stof dat ik nog over had. 


Dat gaat hier nog veel gebruikt worden! 

maandag 14 maart 2016

Refashion

Een mailtje in mijn inbox: uw kind mag zaterdag voor het schooloptreden in het wit komen.
Geweldig, ... Wit, ... In de winter? Dit ligt hier dus momenteel niet pakklaar in haar kast.
Tijd dus om de schaar te zetten in papa's trui. Sorrynotsorry!

De trui zat super snel in elkaar. Ik maakte het mezelf dan ook extra makkelijk en ging voor aangeknipte mouwen. Ik vind de naad halverwege de mouw wel hip. Ik moest ook een logo wegknippen dus maakte het voorpand uit twee stukken. Het werd een high-lowmodel voor toch dat tikkeltje fashion in een anders saaie witte trui. 

Tadaa, de dochter kan weeral schitteren op het podium. :-)

zaterdag 12 maart 2016

Laat die temperatuur maar stijgen

Ik beken ... Ik ben gulzig. De eerste lentezonnestralen waren deze week al heel aanwezig. Dat alleen al is voldoende om me te laten snakken naar de zomer. Lekker warm weer, genieten op ons terras terwijl de kindjes buiten spelen. Tijd voor een zomeroutfit. Eentje dat zomer ademt. Het was een test, dus ik greep naar een stofje dat ik nog had liggen en waar geen potten mee gebroken zouden zijn als het niet zou lukken. Ik zag onlangs een leuk patroontje voor een jumpsuit passeren, drukte het af voor het geval ik er aan toe zou komen en nu was het dus zover.

Ik begon ijverig te knippen en plakken en ontdekte dat ik mijn printer zijn C4 moet geven. Een aantal pagina's waren niet afgedrukt en de meeste lijnen waren ook niet zichtbaar. Ik had er nochtans mijn zinnen op gezet dus besloot toen zelf met de hulp van wat wel uit de printer rolde verder te tekenen naar een gelijkaardig patroon. Op hoop van zegen dan maar.

Een beetje later was dit het resultaat:

Dat zag er niet zo slecht uit eigenlijk. Vandaag liet ik Eline passen en besloot: wel wat ruim maar ideaal voor wat het moet dienen: spelen en ravotten terwijl wij genieten van een lekkere cocktail.
Missie geslaagd!




donderdag 10 maart 2016

Zomerjurkje

Het leek wel alsof ik aan het afkicken was ... Ik kon jullie namelijk de laatste dagen niet echt tonen waar ik allemaal mee bezig was. Zo legde ik gisteren nog de laatste hand aan de communiejurk van de dochter. We moeten namelijk zeer binnenkort foto's laten nemen en die outfit is dan ook van groot belang.

Gisteren besloot ik 's avonds, redelijk last minute, nog eens een kleedje te maken dat wél blogbaar is. Een simpele basisjurk, zo eentje dat je elke dag van de zomer kan dragen. *schaterlacht* ('t kind kan elke dag een andere outfit aan gedurende 3 maanden als ik haar voorraad bekijk)
Ik had na wat stevig graafwerk in de kast nog een coupon gevonden dat ik ooit eens kocht. 


Wonderbaarlijk genoeg vond ik ook meteen de juiste kleuren garen én paspel (net genoeg) en ook nog biais in de juiste kleur.
Nu ben ik qua fournituren wel bijna door mijn voorraad heen. Hoe doen jullie dat? Kopen jullie per project of hebben jullie een voorraad liggen?

Ik wou een beetje pit in het geheel brengen omdat het een nogal basic stofje is met weinig variatie dus knipte het jurkje enkele cm's onder de oksel door. Daar zette ik een paspel tussen.
De onderkant werkte ik af met biais die ik (ik weet het, ik val in herhaling) naar binnen draaide. 
Ik had helaas net niet genoeg stof over om het jurkje volledig te voeren maar dat wordt nog goedgemaakt, het bovenlijfje is wel gevoerd. Voor de sluiting plaatste ik kamsnaps in, praise the lord, dezelfde kleur als de biais en paspel. Soms lijkt iets gewoon voorbestemd. 

Het lijkt wel alsof mijn onderbewuste het vermoeden heeft dat Eline nog ferm gaat groeien de komende maanden in aanloop naar de zomer, want ook deze tenue zit nog redelijk losjes. Maar beter te ruim dan te klein natuurlijk en gelukkig zie ik dat wel graag dat het niet al te strak zit, dan is mijn moederhart meteen gerust dat ze à volonté kan ravotten.

Zoals jullie van mij gewoon zijn naaide ik 's avonds en trok ook bij gebrek aan geduld meteen wat foto's dus de belichting, die kon echt wel beter. Mijn excuses :-).




No panic, ik haalde 's avonds laat de dochter echt niet uit bed om te passen. Dat mocht ze deze ochtend doen met een slaapkopje, daarom vandaag ook alleen maar hoofdloze foto's :-). Wel zijn de kleuren meteen wat beter zichtbaar, met dank aan het zonnetje dat deze ochtend al vroeg van de partij was.




Stoffen: coupon Soft Cactus Hoogboom Kapellen
Patroon: de droomfabriek met paar aanpassingen 

maandag 7 maart 2016

Wel stilgezeten

Stilzitten, dat staat niet in mijn woordenboek. Alhoewel, als er een naaimachine voor mijn neus staat dan lukt dat weer wel. Afgelopen weekend heb ik op naaivlak veel gedaan.


  • Ik maakte een kadootje voor een super toffe griet (maar kan jullie het resultaat dus nog even niet tonen, anders is 't geen verrassing meer hé)
  • Voor de communie-outfit voor de dochter, die ik ook zelf maakte, naaide ik nog een bijpassend handtasje (dit kan ik jullie helaas pindakaas zeker en vast nog niet tonen of ik krijg het aan de stok met dochterlief)
  • Ik verkorte een karatebroek
  • Op facebook zag ik een oproepje verschijnen waaraan ik niet kon weerstaan

Vooral het laatste verschafte me dit weekend enkele uurtjes plezier. Een week à twee weken geleden zag ik op één of ander facebookgroepje een oproep passeren van een collegaschoolpoortmama. Op haar werk zouden ze een snoezelruimte willen inrichtingen voor de kinderen. Dat op zich vind ik al een prachtig initiatief. Ik heb vroeger zelf een tijdje in een MPI gewerkt in een leefgroep bij kinderen met zware handicap en ik vond het super om te zien hoe hard zij van het snoezelen genoten. 
Hartverwarmend waren dan ook alle reacties die op haar post kwamen. Er zijn vele dames die de handen uit de mouwen willen steken en een leuke creatie willen maken voor de aankleding van deze ruimte. Helaas is er vaak geen budget voor dergelijk initiatief maar de vele vrijwillige handen maken deze droom misschien wel waar.

Ik was meteen mee met het idee en beloofde haar van zodra ik even tijd had iets in elkaar te steken.
Het thema wordt jungle, daar kan je wel iets mee natuurlijk. 

Ik maakte een soort van vlaggenlijn maar heb de vlaggen vervangen door blaadjes uit vilt en fleece. Het vilt doorstikte ik zodat ik nerven in de blaadjes kreeg. Ik knoopte alles aan natuurtouw. De vlaggenlijn is een tweetal meter lang.



Daarna maakte ik nog twee kleine wolkenkussentjes van een stofje uit de koopjeswand van Hoogboom. Ik maakte de kussentjes eerder al eens in het grijs voor onze kindjes en vind daar de wolkenvorm wel iets beter tot zijn recht komen dan bij de drukke print.


En omdat verkoudheden deze tijd van het jaar goedkoop zijn maakte ik ook een zakdoekenhoes uit hetzelfde stofje.

Ik ben vooral super benieuwd naar het totaalplaatje. Hopelijk beleven de kinderen en begeleiders heel veel plezier aan deze ruimte!

Welke overlock?

Ik kon het mij vroeger niet voorstellen, dat op een bepaald punt honger zou komen naar meer. Dat ik begin te vermoeden dat er een hele nieuwe wereld zal opengaan bij het gebruik van een overlockmachine. Want, mijn naaimachine heeft eigenlijk ook een overlocksteek.

Maar toch hoor ik links en rechts vallen dat dat helemaal niet te vergelijken is met de overlocksteek van een échte overlock.
De laatste tijd naai ik steeds meer en meer tricot, leuk om te verwerken en al helemaal met mijn boventransportvoetje, echter bij de afwerking begint het hobbelen van de stof weer van tevoren want ik kan mijn lockvoetje niet op het boventransportvoetje monteren en bij het overlocken hoopt mijn draad vaak op (kunnen jullie nog volgen?). Ik liet mij ook nog vertellen dat je tricot in één beweging kan afwerken met een overlock wat ik dus niet met mijn naaimachine met overlocksteek kan natuurlijk en tijd besparen, daar ben ik wel voor.

Dus eigenlijk weet ik het wel zeker, een overlock zou nog net dat tikkeltje meer geven aan mijn naaisels. Stap één: beslissing maken: DONE.

Stap twee: op zoek gaan, welke overlock zou mijn ideale match zijn. Eh, mag ik even jullie hulp inroepen hier?

Misschien is het handig om even te vermelden wat ik er zéker op wil hebben:

  • Verlichting
  • Vrije arm
  • Makkelijk inrijgen
  • Zelf mesjes kunnen vervangen
  • Mesjes kunnen laten slijpen

Voor de rest geraak ik er maar niet aan uit.
  • Welke voetjes zijn noodzakelijk?
  • Ik zag dat je 3-4-5-draads kan gaan? 3 wordt eerder afgeraden maar wat geeft het verschil tussen 4 en 5-draads?
  • Waarop moet ik nog letten?
  • Wat doet een coverlock meer ten opzichte van een overlock, is een overlock te vervangen door een coverlock of is de coverlock een aanvulling op een overlock? (Kunnen jullie nu nog volgen? Nee? Ik ook amper)

Eigenlijk liet ik mijn oog al vallen op de Lewenstein 700DE, maar ik twijfel. Vooral omwille van het grote prijsverschil tussen Lewenstein en bv. Juki, Janome, Bernina. Zijn de anderen dan zoveel beter of is het vooral de naam die je betaalt? 
Zou je met de Lewenstein ook dikkere stoffen kunnen verwerken of is dat het punt waarop de andere beter zijn?

Ik kocht mijn naaimachine ooit voor een prikje bij Matri.nl en ben daar tevreden van maar voor mijn overlock zou ik liefst een winkel hebben niet te ver uit de richting zodat ik daar terecht kan bij eventuele noodgevallen. En die zullen er vast wel zijn, het ziet er namelijk allemaal heel ingewikkeld uit. Bij rondvraag in mijn omgeving merk ik op dat de meesten de Lewenstein 700DE hebben, wat het natuurlijk ook makkelijk maakt als ik eens een hulplijn zou willen inroepen.

Wie o wie kan hier wat ophelderen? 

vrijdag 4 maart 2016

Nieuwe aanwinst: Boventransportvoet


Maanden aan een stuk zeg ik al dat ik het ga aanschaffen. Maanden aan een stuk vind ik stofjes kopen net dat tikkeltje verleidelijker dan een nieuw naaivoetje kopen, ook al kost het ocharme nog net geen 20 euro.  Op dat moment komt dan weer de gierige pin in mij naar boven.

Tot een week of twee geleden. Mijn stof werd als het ware opgegeten door mijn machine. De stof, onder- en bovenlaag, gleden ook beetje bij beetje van elkaar en het resultaat leek op een heuvellandschap. (Overdrijven? Ik?) Het meeste kreeg ik wel weggestreken maar toch, 't gedacht dat het niet helemaal 'af' was bleef. En het feit dat ik steeds vaker begon te vloeken op mijn naaimachine speelde zeker ook mee in mijn beslissing.

Voordien naaide ik vooral katoentjes maar nu ik ondergedompeld werd in de wereld van tricot dankzij Yvette en ik mijn man mijn vuil taalgebruik verder wou besparen leek de aankoop me meer dan noodzakelijk.

Ik kocht ooit mijn naaimachien bij www.matri.nl voor een prikje. Het was een tweedehandstoestel dus het leek me wel safe daarop te leren naaien. Als ik het dan toch niet leuk zou vinden *schaterlacht* dan had ik me er tenminste niet blauw aan betaald. Het leek me dus ook logisch bij Matri een bijpassend voetje te bestellen. 
Ik voerde mijn bestelling vrijdagnamiddag door en kreeg een uur later al een email dat het verzonden was en dat ik de levering zaterdag kon verwachten. Er werd wel vermeld dat verzending naar België 1 à 2 dagen langer kon duren, mijn geduld werd dus op de proef gesteld toen de levering pas woensdag toe kwam.
Woensdag testte ik het nieuwe voetje meteen uit. 

Mijn bevindingen:

Het voetje werd geleverd in een klein doosje zonder handleiding. Gelukkig had deze freak een paar dagen ervoor de handleiding op de site al gelezen (Matri is echt wel uitgebreid als het op handleidingen aankomt). Het voetje bevestigen was echt easy peasy.

Het belangrijkste van al, het doet écht wat het moet doen. Mijn stoffen gaan gelijk door onder de naald, het verschuift niet meer. Geweldig! Als ik het voetje gebruik stroopt de draad ook niet meer op en mijn machines vreetlust behoort ook tot de verleden tijd.. 

Een nadeel, als we dan toch eerlijk bezig zijn, vind ik wel dat het best veel lawaai maakt. Het tikt nogal hard bij het neerkomen. In slow motion is er niets aan de hand maar als ik op tempo kom heeft meneer B-Naais er wel last van. Hij sprak al van een hoofdtelefoon om TV te kijken maar dat vind ik eigenlijk nogal zielig. Aan het lawaai valt zeker niets te doen?

Bovendien vraag ik me ook af wat je dan doet als je de overlocksteek op je naaimachine gebruikt, wissel je dan het voetje telkens opnieuw naar het overlockvoetje? Dat is wel omslachtig omdat er een schroevendraaier aan te pas komt. Of bestaat er ook een overlocksteek (behalve zigzag) die er wel voor in aanmerking komt? Ik had namelijk de indruk dat mijn stof dubbel plooide bij het overlocken van de naden met dit voetje.

Voor wie nog twijfelt zeg ik: doen doen doen!
Aan wie nog tips heeft zeg ik: shoot shoot shoot!


Ally jumpsuit

Jaja het was weer zover. Mijn vingers jeukten al bij de gedachte alleen. Ik mocht Droomstoffen weer een toppertje testen. Alleen al bij het zien van de stof flitsten zomerse taferelen door mijn hoofd. Ik wist dan ook onmiddellijk wat het moest worden: Een supercomfortabele losse jumpsuit. Dat 'losse' mag u trouwens zeer letterlijk nemen, zie verder in deze post.

Het stofje verdient alle aandacht dus ik besloot de rest zo sober mogelijk te houden, biais maakte ik dus ook uit dezelfde stof om het geheel niet te verbreken. Zo sober mogelijk met uitzondering van het bling bling strikje in de taille, sorrynotsorry.



Maar allereerst moest ik de maat bepalen. Ik haat het tegenwoordig een goede maat uit te kiezen voor Eline. Ze schommelt zo rond de 128 maar het kind zal de komende maanden toch ook nog een beetje groeien naar de zomer toe dus wat doe je dan, 128 of 134 ...
Deze keer gokte ik dus verkeerd en maakte ik de 134. Nochtans had ik haar schattige lijf eerst opgemeten en nagemeten op het patroon maar laat nu net dat meten niet behoren tot mijn troeven. Dus goede raad van 'meten is weten' en dergelijke zijn niet op mij van toepassing.

Het was uiteraard weer vanzelfsprekend dat ik voor een patroontje van La Maison Victor zou gaan, ik hou zo van de gedetailleerde uitleg en foto's, zelfs een simpel brein als het mijne begrijpt het helemaal. Ik ging vlot van het tekenen (bah!), naar het knippen, naar stap 1. Mijn God, stap 1! Het bijhorende fotootje heb ik tot in detail bestudeerd, mijn logica reikte diezelfde avond helaas niet ver genoeg (wat was dat nu weer over dat simpel brein en begrijpen?), ik had het bijna opgegeven tot ik wat begon te foefelen met de stof en hocus pocus het knopenstukje vooraan paste plots toch! OEF! Want veel stof had ik niet meer over om opnieuw te knippen.

De rest van het patroontje verliep, zoals het LMV betaamt, wel heel vlotjes. Ik bespaarde mezelf ook nog de tijd van het rijgen van het touwtje in de tunnel door het meteen mee ertussen te steken tijdens het naaien (applausje voor het creatieve brein dat me dan toch niet in de steek liet).

Ik ging voor de easy oplossing, die naar mijn mening ook het mooist uitkwam, namelijk kamsnaps. Ik maakte het mezelf nog makkelijker door de dochter de kleur niet te laten kiezen en mijn eigen goesting te doen.


De ochtend nadien mocht de jongedame meteen passen. Comfortabel zit het zeker wel, dat opzet is geslaagd. Misschien net een tikkeltje té comfortabel. Het ziet er naar mijn mening heel baggy uit. Ik bedacht al allerlei oplossingen om het wat meer te laten aanpassen maar misschien wacht ik beter tot de zomer er effectief is? Want wie weet besluit Eline tegen dan een groeispurt te houden.
De lengte moet dus nog aangepast worden op het moment zelf.

Voor de slechte fotokwaliteit mag u met een boze vinger naar het weer wijzen. Wat kijk ik uit naar meer zon en langere dagen zodat ik nog voor de avond valt foto's kan trekken na het werk.




Ze mocht meteen trots haar nieuwste schoenenaanwinst tonen op de foto's. Heerlijk toch al dat geblingbling?


Stof: Megan Blue www.droomstoffen.nl
Patroon: Ally jumpsuit LMV