vrijdag 28 oktober 2016

Restjes opmaken

Toegeven, niets schreeuwt zo hard om aandacht als een mooi vers lapje stof. En eens dat de schaar er werd ingezet en er als vanzelfsprekend, wegens het zuinige knipwerk, nog een deel over blijft vind ik het best moeilijk mij terug aan datzelfde stofje te zetten. Het verdwijnt meestal ergens achterin de kast, wegens te druk met een nieuw lapje stof. Wees gerust manlief, dit heb ik alleen met stoffen.

Ik maakte een tijdje geleden al een enkele stuks ondergoed met wat restjes tricot. Voor de dochter een aanrader, voor de zoon wat minder ... Ik vermoed dat die Bjorn Borg gewoon voor zijn bips gemaakt wordt.

Restjes meisjesstoffen worden af en toe eens getransformeerd naar een legging of zo voor het nichtje. Jongensrestjes blijven echter wat langer liggen, bij gebrek aan een jongensbaby in de familie. Maarrrrrr daar werd afgelopen week verandering in gebracht. Niet in die familiebaby (helaas pindakaas, een neefje is naar mijn weten nog niet in de maak) maar wel in het verwerken van een restje.

Herinneren jullie je nog het monsterstofje dat ik van Droomstoffen mocht testen? Ik denk zelfs dat het het allereerste teststofje was dat ik van Yvette kreeg. Hier bleef dus ook weer een stuk van over, te klein om iets voor Jules van te maken maar ideaal voor die √ľberschattigeknappesupercuteomoptevreten Lenn. Mannekes toch, dat kereltje heeft mijn hart veroverd en daarvoor moest hij alleen maar eens schattig knipperen. *Verliefd*



Goed, terug naar het monsterstofje. Ik knipte vlotjes het Oliverbroekje uit de stof en wist uit de groene boordstof tot op de millimeter nog net twee boordjes te persen.




Wat een snelklaarprojectje moest zijn werd echter uren zwoegen omdat ik mijn lockmachine niet goed ingeregen kreeg. Ik kan het u verzekeren, frustratie alom! Gelukkig groeide manlief zijn neus snel terug aan. :-)

Patroon: Oliverbroekje - Emma & Mona; MinnieMie
Stof: restje stof Droomstoffen

6 opmerkingen:

  1. Geweldig! Vooral ook dat die mannenneuzen steeds weer opnieuw aangroeien :-)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Heel schattig. En ja, herkenbaar, die frustratie... Laat die draden er nu maar even op zitten ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Haha arme man :) maar superleuk broekje, ik vond dat stofje ook de max. Noa zijn broekje is nu gelukkig pas te klein!

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Super mooi broekje! Haha zo herkenbaar. Hier voelt manlief ook wel eens aan zijn neus om te kijken of ze er nog aan staat ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Helemaal geweldig, dit broekje. Die mannen zien soms toch nogal af met ons he...

    BeantwoordenVerwijderen